شماره دو – ویژه نامه‌اوتیسم

150,000 ریال

اوتیسم

سُخَنِ سَردَبیر:

چندسالی می‌شود که «اوتیسم» تقریباً وارد ادبیات عامۀ مردم شده. به‌شخصه زیاد شنیده‌ام که برای مردم جالب است بدانند اوتیسم چیست. رسانه‌ها، به‌خصوص شبکه‌های اجتماعی موجب توجه مردم شده‌اند. در سطح شهر، برای توجه و حمایت به این کودکان بیلبوردها نصب می‌شود و حتی شاهدِ فیلم‌های آموزشی در تلویزیون دربارۀ این کودکان هستیم. خیریه‌ها و انجمن‌های مختلف برای کمک به این کودکان تشکیل شده‌اند. این نشان می‌دهد که شاید «اوتیسم» تنها اختلال رشدی-روانی است که تا این‌ حد موردِتوجه قرار گرفته. اینکه برای کودکان مبتلا به اوتیسم چه اقداماتی انجام داده‌ایم و تا چه ‌حد توانسته‌ایم برای آنها امکانات لازم فراهم آوریم صفحاتمان را پُر از ناله و شِکوه می‌کرد. به اوتیسم تقریباً در سال‌های گذشته توجه کرده‌ایم اما اقدامِ خاصی برایش ترتیبِ اثر داده نشده. بنابراین به‌نظرمان آمد بهتر است به شناختِ کامل «اوتیسم» بپردازیم. یعنی به‌شکل دیگری آن را تعریف، تشریح و توصیف کنیم. بله؛ در شمارۀ دوم از بِهرَوان، اوتیسم را انتخاب کرده‌ایم. تلاش کرده‌ایم در بسیاری از بخش‌ها رسالت بین‌رشته‌ای‌بودنمان را حفظ کنیم. تلاش کرده‌ایم در خیلی از بخش‌ها به «اوتیسم» نگاهی نو بیندازیم و برداشتی متفاوت از آنچه که تابه‌حال راجع‌به اوتیسم خوانده بودیم به‌دست بیاوریم. بی‌اغراق، این شماره محصولی جامع و کامل از آب درآمده و به‌نظرمان پس از خواندن این شماره آنچه که لازم است دربارۀ اوتیسم بدانید را خواهید دانست. تلاش کرده‌ایم نظرگاه‌های متفاوت را بیان کنیم. ممکن است نویسنده‌ای در صفحه‌اش «رفتاردرمانی» را زیرِ سؤال برده و به‌تشریح رویکرد موردِنظرش پرداخته باشد. اما شما در بخش‌های بعد شاهدِ این باشید که نویسنده‌ای دیگر از «رفتاردرمانی» برای پیشبرد مطلبش بهره برده باشد. این شماره زبانی ساده برای شناخت «اوتیسم» انتخاب کرده. در دو شمارۀ قبل، بازخوردهای خوبی دریافت کرده‌ایم. خیلی از خوانندگان، قبل از آنکه «بِهرَوان» را بخوانند تصور می‌کردند ماهنامه پُر از مقاله‌های رایج و مرسوم علمی است. شاید هم توی ذوقِ خیلی‌ها خورده باشد. ما از ابتدایِ امر در نظر داشتیم نگاهِ رایج مقالات در متون روان‌شناسی در دستورِ کارِمان نباشد؛ این نگاه که مجله‌ای دربیاوریم که از اول تا آخر مقاله‌های علمی است. مقاله‌هایی یک‌شکل، بی‌تعارف کسل‌کننده و با زبانی مثلاً علمی و سخت که هرکس خواند به این نتیجه برسد چون خیلی سر درنیاورده پس حتماً مقالات خیلی مهمی‌ هستند. ما می‌خواهیم اگر قرار است اطلاعاتی داده شود با شکل و زبانی ساده و راحت باشد. مثلاً در همین شماره، بخش دایره، نویسنده از روندِ پژوهش و پایان‌نامۀ دورۀ دکتری‌اش نوشته. هم برای ما و هم برای نویسنده ساده بود که بگوییم مقاله‌اش را با شکل «چکیده، واژگان کلیدی، مقدمه و غیره» بفرستد. اما خواستیم ماجرای پایان‌نامه‌اش را تعریف کند. از روند کار بگوید. در بِهرَوان ما ترجیح می‌دهیم از مقاله‌های زُمخت رایج و موجود فاصله بگیریم. بر ما ببخشایید که شبیه فصل‌نامه‌ها و مجلات علمی نیستیم. اما قصد داریم این نگاه رایج را کمی تغییر دهیم. پژوهش‌ها می‌توانند مثل قصه باشند. تابه‌حال فکر کرده‌اید مقالاتی که نوشته‌ایم چند خواننده داشته‌اند؟ و یا اگر مقالات و زحماتمان خواننده داشته باشند چه عیبی دارد؟ به این فکر کرده‌اید خوانندگان مقالاتِ مثلاً علمی-پژوهشی‌ چطور سراغِ پژوهش‌هایمان می‌آیند؟ اغلب می‌خواهند ببینند ما چه کرده‌ایم تا بروند سراغ پایان‌نامه یا پژوهش خودشان. پژوهش‌ها هر سال نوشته می‌شوند و روی هم تلنبار. مقالاتِ ما خاک می‌خورند. خواننده ندارند. کسی سراغشان نمی‌آید. زبانِ تعامل و ارتباط ندارند و فقط قرار هستند رزومه و درجۀ علمی‌مان را افزایش دهند. مقالات ما بی‌شباهت به درخودماندگی نیستند. بِهرَوان، اما پذیرای پژوهش‌های شما با سر‌و‌شِکلی تازه هست.

ارادتمند

عماد رضایی‌نیک

 

 

آن‌چه که در شمارهٔ دوم ماهنامه روان‌شناختی بهروان می‌خوانید.
این شماره درباره اوتیسم است.
  • بخش اول: جراحی
    ۲۰۸ نکتهٔ خیلی کوتاه دربارهٔ اوتیسم
    اوتیسم
  • بخش دوم: ما چگونه ما شدیم؟
    اوتیسم؛ در جدالِ تکامل با ‌اجتماع
    روان‌شناسی_فرگشتی
  • بخش سوم: چتر
    اجتماع درخودماندهٔ مکانیکی توده‌وار
    جامعه‌شناسی
  • بخش چهارم: پشتِ پرده
    عاقبت جوچی
    سیاستکره_شمالی
  • بخش پنجم: فانوس
    مادرِ فرزندِ خاص‌بودن
    مادر
  • بخش ششم: دایره
    افراد از آن‌چه‌که در آینه می‌بینید باشما صمیمی‌ترند
    رویکردهای_جدید
  • بخش هفتم: تاریخِ پنهان
    اوتیسم؛ درخودماندگی یا روان‌شناسی کاسب‌کارانه
    تاریخ
  • بخش هشتم: چرخه
    خرازی سیمین
    شغل صنعت
  • بخش نهم: آدرنالین
    ماجرای بریتنی تایکرتز
    ورزش
  • بخش ده: الف
    اوتیسم؛ تمنای خاموش
    ادبیات
  • بخش یازده: پی‌.اُ‌.وی
    لالایی برای دو قلوهای افسانه‌ای
    سینما
  • بخش دوازده: چیزهایی که باید بدانیم
    هیپوتراپی
    درمان
  • بخش سیزده: تنور
    چهار پژوهش جدید
    پژوهش
  • بخش چهارده: شادروان
    دراوت‌ماندگی
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن