شماره دو: اوتیسم

افراد از آنچه که در آینه می‌بینید با شما صمیمی‌ترند.

بخش ششم/ دایره
نویسنده: مهیا عابدی

همیشه زمانی‌که با کودکان درخودمانده سر‌‌و‌کار داشتم جایِ خالی درمان‌های تکمیلی را احساس می‌کردم. این پرسش گاهاً برایم پیش می‌آمد که چرا فقط درمان‌های اصلی ازجمله «رفتار‌درمانی» در ایران به‌کار گرفته می‌شود و هنوز در برخی از مراکز درمانی طرف‌دار دارد؟ درصورتی‌که متخصصین در سال‌های اخیر به‌خوبی دریافته‌اند که بسنده‌کردن به یک ‌روش جواب‌گویِ درمان کودکان اوتیسم نیست و امروزه بیش از همیشه، در کنار درمان‌های اصلی نیاز به تجهیزات و درمان‌های جایگزین احساس می‌شود.
کودکان اوتیسم علاقه‌ای خاص به تصویر‌های متحرک ازجمله تصویرهایی که در تلویزیون، تَبلت و موبایل می‌بینند دارند. همین مسئله من را ترغیب کرد بدانم آیا از امکاناتِ مذکور در جهت آموزش کودکان اوتیسم می‌شود استفاده کرد؟

پس از چندین ‌ماه جست‌وجو، پژوهش‌هایی مشابه با موضوع موردِنظرم پیدا کردم. مقاله‌هایی درزمینۀ «ویدئو مُدِلینگ» که جزء روش‌های آموزشی در کشورهای پیشرفته استفاده می‌شود.

روش «ویدئو مُدِلینگ» در ایران تقریباً ناشناخته است و اگر تنها یک ‌بار دست به پژوهش زده باشید می‌دانید نبودِ منبعِ داخلی چه پیری از پژوهشگر درمی‌آورد. «ویدئو مُدِلینگ» به ‌روش‌های مختلف تقسیم می‌شود. باتوجه‌به توضیحاتی که درمورد علایم اوتیسم در بخش جراحی داده شد، به‌طور حتم پیچیدگیِ روند درمانی این کودکان را دریافته‌اید. اوتیسم، به‌مانند خیلی از اختلالات دیگر تجویزی و تک‌روشی نیست. باتوجه‌به هر فردِ مبتلا به اوتیسم می‌توان نشانه‌های مجزا مشاهده کرد. سؤالی که شاید ذهنِ خواننده را درگیر کند چیستیِ «ویدئو مدلینگ»، کارکرد و چگونگیِ کمک‌کردن آن به کودکان مبتلا به اوتیسم باشد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن